Ha, chatten!! Lekker makkelijk weekje. Daar staat tegenover dat dit:
Supersaaaie
Sorry supersaaie pOsting wordt
zij: hallo?
ik: ik bedoel: het gaat nerg
zij: wat wou je zeggen?;)
ik: nrgens over!
En de spelfouten vliegen om je oren, als snowboarders langs een beginnende skieër op een zwarte piste. Je krijgt vaak niet eens de tijd ze (de spelfouten natuurlijk) te verbeteren.
Chatten is een volstrekt wezenloze bezigheid, maar het gekke is dat je desondanks geknakt en gesloopt het strijdperk verlaat. Mits een beetje op tempo gechat natuurlijk. Want erger dan razendsnel kletsschrijven (wat je ALTIJD verliest van iemand die jonger is dan, zeg, 25), is kletsschrijven met iemand die denkt dat chatten mailen on-line is: wachten, wachten, zucht – wachten.
Omdat dit een nog ergere turbo-rubriek is dan de vorige -ik krijg eelt op mijn ziel- zal ik een lijstje maken met voor- en nadelen:
Voordelen:
Handig als je op een zoekprobleem stuit en je kunt overleggen met de universitaire chatlijn. Het voordeel boven een gewoon telefoongesprek (waarin je rustig een ander kunt laten uitpraten en aan stembuiging merkt hoe iets bedoeld is, zodat je niet van die achterlijke emoticons nodig hebt) is namelijk dat zij-van-de-chatlijn je schriftelijk links kunnen doorgeven. Voor zover ik kan overzien is dit toch echt het enige voordeel.
O nee nog een: je gaat er ontzettend snel van typen! En het kan onbedoeld hele grappige conversaties opleveren. Ik heb de weerslag van een chat van mij met Spoetnik herlezen en heb er -achteraf natuurlijk, toen ik bezig was had ik nergens oog of oor voor vanwege de moordende snelheid- veel plezier om gehad.
Nadelen:
Het kost gewoon teveel tijd en, opnieuw: waarom zou je?
Ik sta verbaasd. Ik weet nog steeds zeker dat chatten volkomen flauwekul is, maar mooi dat ik 3 voordelen heb en maar 1 nadeel.
